Leskowiec - kolejne schronisko, które dobrze znamy i chętnie odwiedzamy podczas wędrówek po Beskidzie Małym 
Działacze Koła Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Wadowicach, powstałego przy Oddziale Babiogórskim, postanowili sobie za cel wybudowanie schroniska we wschodniej części Beskidu Małego.
W realizacje tego przedsięwzięcia zaangażowali się: prof. Cz. Pankiewicz, dr R. Pelc, dr St. Klecza, dr B. Maciołowski,
dyr. H. Gawor.
W roku 1932 zakupiono parcelę na hali pod szczytem sąsiadującej z Leskowcem Jaworzyny i przystąpiono do budowy schroniska. Po urządzeniu go początkiem grudnia tegoż roku oddano do użytku turystom. Uroczyste poświęcenie schroniska odbyło się we wrześniu 1933 roku.
Ponieważ zainteresowanie turystów obiektem było bardzo duże, już w 1934 trzeba było dobudować jadalnię i powiększyć kuchnię.
Schronisko na Leskowcu, 1938r.
W okresie II wojny światowej obiekt przejęło formalnie Beskidenverein, która jednak zbytnio nie interesowała się budynkiem. Niszczał on więc, nie było w nim wody, nie przyjmowano turystów. Opiekunem schroniska pozostawiono Jana Targosza, który pilnował, aby nie rozkradziono wyposażenia.
Wycofujące się w 1945 roku oddziały Volkssturmu, miały za zadanie spalić schronisko. Zostały przez gospodarza tak uraczone bimbrem, że "zapomniały" schroniska podpalić i tym sposobem szczęśliwie doczekało ono końca wojny.
Schronisko na Leskowcu, 1945r.
Podobno nie było to jedyne schronisko w Beskidach uratowane w ten sposób. 
Obecni gospodarze gruntownie wyremontowali i rozbudowali budynek schroniska, przystosowując go do potrzeb zwiększającego się ruchu turystycznego.
Informacje i fotki pochodzą z książki Tomasza Biesika „ Schroniska górskie na starej pocztówce i fotografii” oraz z Wikipedii.
]]>
