I jeszcze ode mnie fotki z Beskidu Niskiego  w dwu albumikach
a z nimi dźwiękowe pocztówki 

Kto lubi takie klimaty – zapraszam 

Deesis

Pejzaże Harasymowiczowskie

Bartne

Ballada o Świętym Mikołaju

(...) hmm… ja sobe też nie przypominam, żeby w bacówce PTTK w Bartnem było piwo i żeby go ktoś pił , ale może MK ma swoje sposoby i je dostał.

Macie rację. Mam zasadę, że w każdym miejscu turystycznym zostawiam "dudka"
Na ogół jest to zapłata za złocisty napój , a jak go nie ma to kupuję kawkę, a ten trunek wyciągam z plecaka, który tam się nosi w razie czego . I tak tu musiało być, co nie zmienia faktu, że spotkałem najsypatyczniejszą dziewczynę (kę) na  całej trasie GSB
Dodam jedno jeszcze zdjecie z BN (GSB) ze szczytu górującego nad Kątami,
jesto to wotum wdzięczności za wizyt ę J.P.II w 1999r. w Polsce. Na szlaku GSB poniżej Łysej Góry (widokowej).

Piwo w Bartnem ??? W sierpniu tam byłem i ku mojej rozpaczy gospodarz (mruk i ponurak) powiedział, że piwa nie prowadzi...

hmm… ja sobe też nie przypominam, żeby w bacówce PTTK w Bartnem było piwo i żeby go ktoś pił , ale może MK ma swoje sposoby i je dostał.

Gościnności i takiej prawdziwej ludzkiej życzliwości właściwie zaznawałyśmy cały czas wędrując po tym regionie. Myślę, że tam po prostu mieszkają dobrzy, poczciwi ludzie, których życie nie oszczędziło. Pomimo krzywd jakie doznali cenią drugiego człowieka i odnoszą się do niego z szacunkiem. Nie jest im łatwo żyć na takim „odludziu” z bagażem powojennych przeżyć. Większość z nich zajmuje się rolnictwem, a wiadomo, że nie jest to łatwy chleb.

Szczególnie miły jest uwzględniony na zdjęciu opiekun miejscowego muzeum.

w chatce, w Bartnem, w Beskidzie Niskim.
Po pokonaniu ok. 200km  GSB (na raty) zakończyłem  przepięknym akcentem z przemiłą, piękną, sympatyczną, rezolutną, przeuroczą dziewczyną, o ślicznych oczkach i przedobrym serduszku   Kiedy tam dotarłem (do chatki), zamówiłem kawę i piwko, by szybko wypić i podążać w stronę autka]

Piwo w Bartnem ??? W sierpniu tam byłem i ku mojej rozpaczy gospodarz (mruk i ponurak) powiedział, że piwa nie prowadzi...

(...)   zdjęcie z albumu Neny
   

W pięknym albumiku swym zamieściłaś Neno to zdjęcie, które pozwoliłem sobie „wyłowić”, a które przypomniało mi jedno z najpiękniejszych najradośniejszych spotkań na trasie GSB, którą pokonuję od 2 lat, zakończyłem właśnie na ten rok w chatce, w Bartnem, w Beskidzie Niskim.
Po pokonaniu ok. 200km  GSB (na raty) zakończyłem  przepięknym akcentem z przemiłą, piękną, sympatyczną, rezolutną, przeuroczą dziewczyną, o ślicznych oczkach i przedobrym serduszku   Kiedy tam dotarłem (do chatki), zamówiłem kawę i piwko, by szybko wypić i podążać w stronę autka. Było już późno, słońce już bardzo nisko, a do autka ok. 20km, czekała mnie noc. Siadam na ławie przed chatką, a tu z chatki wychodzi, jak się okazało piękność, …wspina się na ławę, …siada na blacie stołu gdzie mam rozstawione swe napoje i rozpoczyna przemiłą rozmowę, raczej sympatyczny monolog w jednym kierunku, zabraniając mi wyjścia tak późno w góry Dziewczynka - to rodzina z właścicielem chatki.
Wiedziałem, że czas dla mnie fatalny, ale nie dało się odejść   Przypłaciłem to spotkanie, że do autka doszedłem o 23 w nocy przy blasku księżyca i odgłosach niesamowitej ilości zwierzyny, łamiących gałęzie uciekając przede mną.
Prawdę mówiąc to ja miałem ochotę uciekać, ale trzeba było znaleźć autko pozostawione w lesie. Dobrze, że jest coś takiego jak GPS i nawet w nocy można sobie poradzić
Tyle wspomnień na ten moment z mego Beskidu Niskiego.

bo aż mi żal coś tam ściska jak na foty patrzę....:)

Pobudka, spoglądamy przez okno –  gęsta mgła … ??? – niemożliwe , a jednak… Śniadanie, poranna kawa, pakowanie i pożegnanie z gospodynią zajmują nam jakąś godzinkę. Słońce zdążyło się za ten czas już kilka razy pokazać , więc wzięłyśmy to za dobry znak .
Niedzielę zamierzamy spędzić na zwiedzaniu malowniczych łemkowskich wiosek z cerkwiami, ale nie tylko . 

    Jako pierwsza na naszej trasie pojawiła się cerkiew grekokatolicka w Ropicy Górnej, ładny przykład zachodniołemkowskiego budownictwa sakralnego.

Następnie udało nam się zwiedzić zarówno na zewnątrz jak i wnętrze XVI –wiecznego kościoła pw. św. Filipa i Jakuba  w Sękowej, zaliczanego do najcenniejszych i najbardziej malowniczych zabytków drewnianego budownictwa sakralnego na terenie Podkarpacia i Polski w ogóle. Kościół ten wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

Kolejnym punktem niedzielnej wycieczki były Siary, a w nich Pałac Długoszów. Posiadłość ta była niegdyś własnością potentata naftowego na tych terenach - Władysława Długosza.

Z Siar udajemy się do wsi Owczary, gdzie spacerujemy po cmentarzu wojennym nr 70 i podziwiamy tamtejszą cerkiew grekokatolicką, obecnie kościół.

Wracając postanawiamy odwiedzić małą ekspozycję dawnych maszyn i przyrządów do wydobywania ropy naftowej na tym terenie, jako, że miejsce w którym się znajdujemy – gmina Sękowa, leży na Karpacko – Galicyjskim Szlaku Naftowym. Kilka lat temu kiwony można było zobaczyć na pobliskich polach, niektóre z nich są nawet zaznaczone na mapie, dlatego z ciekawości ruszyłyśmy w teren w ich poszukiwaniu . Żadnego nie znalazłyśmy  , w zamian podarowano nam piękne widoczki na gminę Sękowa .

Jest południe, słońce już na dobre zagościło na niebie i towarzyszyło nam już do samego końca wycieczki .

Po spacerku, mijając po drodze stare chyże łemkowskie i podziwiając pasmo Magury Wątkowskiej kierujemy się w stronę wsi Bodaki, gdzie stoją dwie cerkwie. Jedną z nich, prawosławną, zwiedzamy od środka.

Z Bodaków udajemy się do słynnej z łemkowskich chyży i cerkwi (muzeum) wsi Bartne.
Po wjeździe do wioski ukazuje się nam na wzgórzu wśród drzew piękna drewniana cerkiew, wokół której fioletowo od zimowitów . Piękny obrazek, nie mogłyśmy oczu oderwać od tego cudu natury

Tu zatrzymujemy się chwilę dłużej z powodu sesji zdjęciowej w zimowitach i przy samej cerkwi . Cerkiew w Bartnem jest obiektem muzealnym i można poprosić nieopodal mieszkającego Pana Józefa o oprowadzenie po niej. My jednak Pana Józefa nie musiałyśmy prosić, ponieważ pojawił się sam z wielkim kluczem. Chyba zainteresowały go dwie postacie tarzające się w zimowitach z aparatem . Zwiedziłyśmy zatem cerkiew w środku, zajrzałyśmy nawet za Carskie Wrota, co normalnie w cerkwi, w której odbywają się nabożeństwa byłoby niemożliwe. Wysłuchałyśmy również ciekawych opowieści o historii budowli. 

W Bartnem zwiedzamy jeszcze jedną cerkiew, prawosławną, po której oprowadza nas sympatyczna pani.
Jest już wczesne popołudnie i nachodzi nas ochota na kawę, jednak znalezienie kawy w tym miejscu okazuje się nie lada  wyczynem . Wyciągamy mapę i na końcu wsi znajdujemy bacówkę PTTK, gdzie mamy nadzieję kawę nam zrobią .
W drodze do bacówki chłoniemy idylliczne obrazki

W bacówce w Bartnem nabieramy sił do dalszej drogi . Dostajemy czego dusza pragnie i ruszamy z powrotem kierując się na Gładyszów.
      Drewniana cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem św. Wniebowstąpienia Pańskiego w Gładyszowie odbiega architektonicznie od pozostałych cerkwi łemkowskich ponieważ wybudowano ją w tzw. „ukraińskim stylu narodowym”, którego charakterystyczną cechą jest stawianie budynków na planie krzyża greckiego.

Po Gładyszowie pora na Skwirtne. Tu po cerkiewnym obejściu oprowadzają nas dwa milusie pieski . Cerkiew w Skwirtnem uznawana jest za modelowy przykład XIX-wiecznej cerkwi łemkowskiej typu północno-zachodniego.

       Na koniec dnia zostawiamy sobie łemkowską cerkiew greckokatolicką p.w. św. Paraskewy w Kwiatoniu, obecnie kościół, która należy do najpiękniejszych i najlepiej zachowanych cerkwi łemkowskich typu północno-zachodniego w Polsce.

Cerkwie można zwiedzać od 15 kwietnia do 15 października w określonych godzinach, dlatego udało nam się w niedzielę załapać na niektóre godziny otwarcia .

       To była piękna wycieczka objazdowa, z niezapomnianymi widoczkami i wrażeniami .
W tym miejscu chcę podziękować Jolancie za cudownie spędzony razem weekend w Niskim . Mam nadzieję, że jeszcze nieraz się tam wybierzemy, gdyż to co zobaczyłyśmy, to tylko niewielka część tego co Beskid Niski ma do zaoferowania. To bardzo ciekawe pasmo i warto poświecić czas, żeby go zobaczyć i poczuć jego klimat . Dziękuję również Pani Zosi, gospodyni Ośrodka Szkoleniowo – Wypoczynkowego w Zdyni Ługu za wspaniałą gościnę i polecam Wam tą przystań jako dobrą bazę wypadową w górki i nie tylko .

Po kliku na zimowita zostawiam pełny albumik z dnia drugiego

Długo będę wspominać tą naszą wyprawę w Beskid Niski i mam nadzieję, że niedługo tam wrócimy    - jeszcze tyle zostało do przedreptania, obejrzenia, a i jazdy na konikach jeszcze nie doświadczyłam   
Co zrobiłaś z tymi kostkami cukru? Chyba zostało coś dla koników:P

Jolu ja też długo będę wspominać ten wyjazd i zawsze chętnie w Niski będę wracać . Cukier dla konia ? - a jakże - jest !   

Dziękuję Marku , Twoje fotki zapowiadają również ciekawy album, a wędrowałeś, z tego co widzę, ciut bardziej na wschód, po Beskidzie Dukielskim, gdzie też chciałabym kiedyś pojechać . Na tym terenie jest sporo jaskiń, trafiłeś może na którąś ?