Dodaj nową odpowiedź

Może trochę historii...
W 1927 r. na szczycie Żaru wybudowano staraniem Oddziału Babiogórskiego Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego Stację Turystyczną. "Wierchy" (1929) tak o nim pisały: "schludny ten domek, zagospodarowany latem i zimą, ściąga dzięki swemu pięknemu położeniu coraz więcej turystów zwiedzających Beskid Kocierski".
W 1928 r. ten sam oddział wyznaczył nowe szlaki turystyczne w rejonie Żaru:
1. z gościńca w Porąbce przy mostku na potoku z Małej Puszczy przez Żar i Wielki Cisownik do
przełęczy Kocierskiej, znaki zielone, ok. 15 km
2. od mostu na Sole w Międzybrodziu Bialskim na Żar, znaki żółte, ok 4 km ("Wierchy", 1929).

Ten szlak napewno niebieski był wyznakowany jeszcze przed otwarciem kolejki ale faktycznie niebyło go na zadnej mapie ani przewodniku prawdopodobnie był nieoficjalnie    Ja osobiscie uwazam zeby trafic na przejscie z Kiczery na Kozubnik to najlepiej jest isc odwrotnie z Kozubnika na Kiczere owiele lepiej sie celuje

Ja też dziekuję. Choć wiem, że istnieje zejście do Patrzykowa  (przysiłek Kozubnika) od północnej strony. W okolicy starego buka, skąd prowadziła dróżka od parkingu, kiedy jeszcze mozna było za darmo bez ograniczeń wieżdżac pod górny zbiornik. W tej chwili niebieskiego szlaku nie ma. Przynajmiej ja go tam nie spotkałem. Na mapach starszych tez nie ma. Być może został wyznakowany nie dawno. Ale drózka od leśniczówki jeszcze nie szedłem. Jesli jest tam miejsce do pozostawienia auta, to na wiosne zrobię rundę z Kozubnika na Palenicę, o ile jest jakieś nieznakowane przejście - Przeł Kocierską i od Isepnickiej zejde do leśniczówki

Dziękuję za wyjaśnienie, myślę, że teraz już wiem coś więcej. Do Kozubnika rzeczywiście jest szlak z pod zbiornika na Żarze, jak dobrze pamiętam koloru niebieskiego. Oficjalnie na mapach go nie widziałem, nigdy nie szedłem i nie wiem w jakim jest stanie...

Z Puszczy chodziłem odok lesniczówki obok Pomnika partyzantów oddziału Garbnik tak jak do grobu partyzantów cały czas wzdłuz potoku a na Isepnicka po dojsciu do polanki na koncu jest dosc charakterystyczby mostek betonowy z połamana stalowa bariera za mostkiem jest w prawo przez potok fajna droga która wychodzi na szlak z Kocierza wlasnie pod Isepnicką A jesli chodzi o zejscie do Kozubnika z Kiczery nigdy w ten rejon nieszedłen ale jest zejscie z pod zbiornika na Zarze wyznakowany niebieski szlak do Kozubnika schodzi z pod zbiornika od strony północnej jak pisałem ze raczej juz tam niechodze niewiem na 100 % czy jeszcze istnieje schodziłem z Kiczery ale na Puszcze Jest tam jeszcze dzika droga obok betonowego zbiornika było to ujecie wody pitnej dla Kozubnika ale to wszystko z północnej strony zbiornika na Zarze

Przyłączam się do pytania. Ja szukam drogi bezpośredniej z Kiczery grzbietem wokół Małej Puszczy do Kozubnika. Zejście - gdzieś koło basenu. Pomimo wielu prób na takkie zejście nie trafiałem, ale bodobno jest Pozdrawiam

A to ja mam pytanie, jak wiedzie droga z W. Puszczy na Istepnicką tzn. patrząc na mapę to wszystko wydaje się jasne, ale jestem ciekawe jaką drogą chodziłeś?

Gdy niebyło kolejki również czesciej gościłem na Żarze a chodziłem najczęściej z Puszczy właśnie przez Isepnicka od momentu uruchomienia kolejki przeważnie dochodze do Kiczery i dalej jakos niemam ochoty isc

Tak to jest jak się dochodzi do "cywilizacji". Ludzie jakoś dziwnie wtedy patrzą, jakby błota i smrodku nigdy nie doświadczyli 

Pamiętam jak siedziśmy ze znajomym na Żarze i gotowaliśmy obiad, potem wodę na herbatę. Kurna, sensacja to była na poziomie niedźwiedzia polarnego na równiku :-D Ubłoceni, lekki smrodek (trzeci dzień w górach, bez prysznica), palniki i do boju. Ech, bezcenne :-D

Byłem superancko polecam!

Właśnie za to ceni się Beskid Mały, zawsze można uciec od tłumów.... Są miejsca, które przyciągają powszechnych turystów, ale kilkaset metrów dalej jest już spokojnie i można rozkoszować się pięknem przyrody!

Kiedy jeszcze nie było wagonika PKL jakośczęściej bywałem na Żarze. Oczywiście kolejką tez jechałem pod górę. Jednak teraz, a szczególnie w weekendy bywa tam za dużo ludzi.
Ale wystarczy zejść na Isepniacką praełęcz to już nie ma nikogo. I poszwędać się dróżkami bez znaków.