Leskowiec ,,Hrabskie Buty"

HRABSKIE BUTY dziś wszyscy wiedza że są to dwie kamienne płyty z wykutymi śladami stóp dawnych właścicieli tych terenów ,kiedyś mało kto wiedział o ich istnieniu Ja po raz pierwszy przeczytałem o nich w przewodniku Kazimierza Sosnowskiego wydanym w Krakowie w roku 1930 pt ,,Po Beskidach Zachodnich"cytuje,, Leskowiec jest świetnym punktem widokowym Zdobi wierch jego wysoki krzyż drewniany ,około leżą duże płyty kamienne ,na których byli właściciele tych dóbr z przed 30 lat ku upamietnieniu swego pobytu kazali wykuc slady swych stóp i herby Nie dali sie ostac tym pańskim kaprysom,pasterze płyty potłukli ,bądż skulali na dół ku swej uciesze .Obecnie widac jeszce stopyhr.Potockich z Zatora i hr Wielopolskiej'' Do dzisiaj sądze że Sosnowski nie widział płyt tylko znał je z opowiadań nie wspomniał bowiem o Romanie Taube a jego nazwisko widniało na tej samej płycie co hr. Wielopolskiej gdyby je widział myśle ze nie pomonoł by tak ważnego faktu Tak rozpoczeła sie moja historia Hrabskich Butów po przeczytaniu tego opisu doszedłem do wniosku ze płyty mogą jeszcze istniec i leżą gdzieś na stokach Leskowca Rozpoczołem więc poszukiwania ,wielokrotne penetrowanie północnych stoków Leskowca nie dawało rezultatu,stopniowo poszerzał sie obszar poszukiwań W końcu natrafiłem na jedną z płyt ,płyta była sporych rozmiarów o nieregularnym kształcie przedzielona pionową linią z wykutymi inskrypcjami na jednej połowie hr Mery Wielopolska na drugiej Roman Taube Po odkryciu płyty chodziłem w to miejsce coraz częściej podczas którejś z kolei wizyty spotkałem tam Jana Zielińskiego który poinformował mnie że kilkadziesiąt m niżej znajduje sie druga płyta ,którą niezwłocznie obejżałem płyta o znacznie mniejszych rozmiarach i regularnym kształcie kwadratu z inskrypcjami Adama Potockiego jak się okazało Jan Zieliński znał te płyty znacznie wcześniej .Coraz częściej pokazywałem płyty znajomym turystą  między innymi pokazałem płyte Janowi Lizakowi gospodarzowi schroniska na Leskowcu i koledze turyście Tomaszowi Guzdkowi po kilku rozmowach z nimi zrodził się pomysł że warto by wydobyc i wyeksponowac historyczne płyty ,gdzieś w okolicy schroniska Byli oponęci którzy twierdzili że należy je pozostawic  na swoim miejscu .Nami kierowała chęc wyeksponowania płyt dla większej rzeszy turystów  oraz obawa przed dewastacją  dlatego zapadła decyzja o umieszczeniu płyt w okolicy schroniska uznalizmy ze bedą pod stałą opieką Kolega Guzdek zobowiązał sie porozmawiac z miejscowym robotnikiem leśnym Tomaszem Ciborem który posiadał konie przyuczone do pracy w lesie,po rozmowie z nim okazało sie że wyraził zgode na udział w wydobyciu płyt i nie zażądał za to żadnego wynagrodzenia i tak dnia 5 czerwca 2004r zorganizowaliśmy pierwszą akcje i wydobyliśmy mniejszą płyte z inskrypcją nazwiska Adama Potockiego płyta ta znajdowała się znacznie niżej od szczytu niż pierwsza a zdecydował otym wymieniony robotnik leśny Tomasz Cibor albowiem dysponował wówczas jednym koniem i uznał ze wieksza płyta stanowi dla niego zbyt wieki ciężar Umówilismy sie że wiekszą płyte wydobedziemy w innym terminie przy użyciu pary koni  W akcji wzieło udział pięc osób Tomasz Cibor ,Tomasz Guzdek, Jan Lizak ,Piotr Lizak, Daniel Palichleb ,Piotr Toma teren był na tyle trudny że koń nawet z mniejszą płytą nie mógł sobie poradzic ,zastosowaliśmy więc bloczek który zadziałał w ten sposób że koń szedł pomału w dół a płyta poruszała sie w górę Dysponowaliśmy kilkudziesięcio metrową linką ale układ drzew wymuszał podciąganie płyty po kilka metrów i wielokrotnie trzeba było przepinac bloczek w ten sposób przetransportowaliśmy płyte w okolice czerwonego szlaku turystycznego jest to głowny szlak zachodniobeskidzki im Kazimierza Sosnowskiego tu załadowaliśmy ją na terenowego Gaza należącego do gospodarza schroniska Jana Lizaka i przewiezliśmy w pobliże schroniska po krótkiej naradzie płyte umiesciliśmy naprzeciw schroniska obok kępy kosodrzewiny przyniesionej z Babiej Góry przez Władysława Midowicza w tym miejscu lezała do następnej akcji Czyli do dnia 26 czerwca 2004r w tym dniu zorganizowaliśmy drugą akcje jak już wspomniałem druga płyta była znacznie wieksza i cięższa i już podczas pierwszej akcji ustaliliśmy że do jej wydobycia potrzebna będzie para koni tym razem w akcli brało udziałosiem osób Franciszek Cibor ,Paweł Guzdek , Tomasz Guzdek ,Zbigniew Kubień ,Jan Lizak ,Piotr Lizak ,Daniel Palichleb ,Piotr Toma płyte umieściliśmy na starym toboganie umocowalismy łańcuchem aby zapobiec uszkodzeniom podłożyliśmy drewniane bale tu przydało sie doswiadczenie z pierwszej akcji od razu zastosowaliśmy bloczek ,płyta była znacznie bliżej szczytu niz wydobyta wcześniej ale i tym razem trzeba było kilka razy przepinac bloczek tak dociągnelismy płyte do czerwonego szlaku i tym razem czekał tu terenowy Gaz uznaliśmy ze płyta jest zbyt ciężka aby ją rękoma załadowac na samochód i tak stary tobogan spełniał swoją role w jednej  z ostatnich swoich akcji i dowiózł płyte pod samo schronisko Tu po krótkiej naradzie ustaliliśmy  ze miejsce obok pierwszej płyty jest na uboczu i drugą płyte po uprzednim wyrównaniu ziemi umiejscowiliśmy pod kierunkowskazem ze szlakami turystycznymi obok schroniska ,pierwsza płyte umiejscowioną pod kosówką przenieśliśmy w to samo miejsce Gdzie do dzisiaj mogą je podziwiac turyści odwiedzający Leskowiec Dzisiaj można o nich poczytac praktycznie w każdym przewodniku o Beskidzie Małym Płyty stanowią ewenement nie jest bowiem znzny fakt aby gdziekolwiek w jakichkolwiek górach spotkał sie ktoś z taką ciekawostką historyczną Kilka miesięcy pużniej na północnych stokach Gronia Jana Pawła natrafiłem na kamienny słupek z wykutym herbem Potockich Pilawa i numerem 206 sądząc po numeracji słupków takich w Beskidzie Małym powinno byc znacznie więcej przetransportowałem go w okolice schroniska  i spoczywa obok kamiennych tablic Akcja wydobycia płyt zrobiła panu Janowi Zielinkiemu troszke zamieszania albowiem była w druku książka jego autorstwa Do Zródeł Wieprzówki w której opisał wyznaczony szlak o tej samej nazwie akcje wydobycia przeprowadziliśmy bez porozumienia z nim wypadło tak niefortunnie ze płyty zostały wydobyte w przeddzien prezentacji książki i opisany szlak był już niestety nieaktualny znikły dwa najważniejsze jego punkty KAMIENNE PŁYTY  Po kilku dniach expozycji płyt obok schroniska  turysta Eugeniusz Kępński zauważył ze litera t w nazwisku Potocki ma dziwne kształty okazało sie ze to półtrzecia krzyża należacego do herbu Pilawa którym pieczętował się ród Potockich tak ujawniono nastepną tajemnice płyt ukryty w nazwisku herb